استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

شرح کتاب صراط (39)

مؤلف: حجت‌الاسلام والمسلمین امیر غنوی

تاریخ ثبت: 11 / 12 / 1394

موضوع: آثار شاگردان استاد

فلسفه ارتباط بين دو مؤمن

نوع ارتباطي كه بين برادران مؤمن برقرار است بسيار متفاوت است با روابط اجتماعي ما شرقي ­ها که مثلاً مهمان ­نوازيم، پرحوصله ­ايم و . . .  .ولي اين قصّه، يك چيز ديگري است. يك حديث عاشقانه است كه بين عاشق­ هاي خدا برقرار مي ­شود كه حالا رابطه­ آن­ها با يکديگر هم جوري است که به تعبير روايت،‏ عين يك بدن هستند‏، يك مجموعه­ اند.

يك نفر تكي نيست، كه حضرت رسول(ص) مي‌فرمايند حالت برادرهاي مؤمن نسبت به هم مثل يك بدن است كه اگر جايي از آن مريض شد، بقيّه جاها هم مريض مي ­شود. به تعبير همين روايت، مؤمنين با هم يك حالت هم­راهي دارند كه در شب‌بيداري، در تب، در درد و . . . همه بدن ما اين احساسات را دارد.

نحوه ارتباط با اطرافيان

در روايتي ديگر مي­ گويد - در قرآن هم هست- همه­ مردم بر ما يك حق دارند و آن حق هدايت است، همه آدم­ ها با هر ويژگي چه صاف و صوف و چه كج و با هر قيافه و شكل و ظاهري كه دارند، قشر مذهبي اصلاً موفّق به ارتباط برقراركردن با آن­ها نيستند، وظيفه ما اين است كه به آن­ها توجّه كنيم. بايد يك­جوري با آن­ها ارتباط بگيريم، محبّت كنيم، توجّه ما را جلب كنند، حرف ­هاي ما را بشنوند، تا آرام ­آرام اثر بگذارد.

ارتباط پيامبران با اطرافيان

پيامبران خدا اوّلِ دعوت و صحبت­ ها­شان يك جمله دارند و به قومشان مي­ گويند: < يا قَومِ ... إني أخافُ عَليكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ(3)> اين جمله از اين جهاتي كه عرض مي ­كنم خيلي قابل دقت است. "يا قَومِ" يعني "اي قومِ من". مي ­تواند پيغمبر خطاب به آنها بگويد: يا أيُّها النّاسُ، يا أيُّها . . . ولي پيامبر مي‌گويد "اي قومِ من" اين تعيير اين ويژگي را دارد كه دوستانه است، مي­ خواهد بگويد كه از روز قيامت بترسيد، اين جمله يعني بترسيد از عذاب روز قيامت. اين دلسوزي و محبّت را نشان مي­ دهد.

ببينيد چه ارتباطي با مخاطب برقرار كرده است، يك ارتباط عميق دوستانه و در اين فضا يعني فضايي گرم و صميمي با مخاطب صحبت مي ­كند. و قوم ­هاي مختلفي كه با پيامبران بودند عده ­اي از آن­ها خشن بودند مثل فرعون، عده­ اي مفسد بودند مثل قوم لوط، ولي شروع پيامبران شروع خشني نيست حتي سراغ فرعون مي­ آيد و مي­ گويد مي­ خواهي تو را هدايت كنم تا به پاكي برسي و به پروردگار برسي. با محبّت و دوستي حرف مي ­زند، يعني سعي مي­ كند ارتباط و هدايت حتي در خصوص فرعون لطيف باشد و امكان انتخاب براي او فراهم باشد. اگر انتخاب خوب كرد و با ما همراه شد و ايمان آورد بايد او را كمك كرد و آرام ­آرام هر آن­چه را که خودت داري به او هم انتقال دهي و به هر آن­چه رسيدي او را هم برساني. اين تعبيرات قرآن در سوره آل ­عمران است.

سنگ‌هاي بزرگ و عشقهاي بزرگ‌تر

گاهي اوقات در ذهن آدم اين مطلب مي­ آيد كه اين­ها كارها و بارهاي بزرگي است و كار بزرگ نشانه انجام ندادن است و بار سنگ نشانه­ برنداشتن است و چطور مي ­شود اين­ها را انجام داد؟ جواب قشنگي ايشان داده که اگر اين ريشه ­هاي ايماني باشد اين بارها سنگين نيست. ايشان تعبير مي­ كند که براي عاشق كارهايي كه انجام مي­ دهد سنگين نيست بلكه شيرين­ ترينِ كارهاست.

اگر براي ما سخت است از ضعف ايمان است، عشق نيست. مثلاً يك كاري كه مادر مي ­گويد او از انجام آن لذّت مي ­برد و خودم هم لذّت مي­ برم اگر چه كار سخت باشد. اين به خاطر آن عشق به مادر است. حالا اگر عشق­ هاي آدم بر اساس يك ايمان به خدا باشد چه اتفاقي مي­ افتد؟ حالا برادر مؤمن­ام را دوست دارم و وقتي براي او كار مي ­كنم، احساس سختي نمي ­كنم. 

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: