استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

خلاصه کتاب «چهل حدیث از امام حسین علیه‌السلام» (9)

مؤلف: مهدی کثیری

تاریخ ثبت: 27 / 03 / 1393

موضوع: اقتباس از آثار استاد

امام حسين عليه السلام به شخصى از اهل كوفه در نامه اى مى ‏فرمايد:

من طلب رضى اللّه بسخط من النّاس كفاه اللّه امور النّاس و من طلب رضى النّاس بسخط اللّه وكّله اللّه الى النّاس.[1]


به خاطر هوس ها و خواسته های متناقض مردم نمی شود رضایت آنها را بدست آورد و این ما را به بن بست می کشاند.

آدم دنبال راحتی است و به خاطر این است که رضای خدا را رها می کند و برای بدست آوردن راحتی، در سایه رضایت مردم و نعمت ها می نشیند. اما راحتی و رنج انسان در واقع از قدرت و ضعف او، از تعلّق و وابستگی و یا فراغت و آزادی او سر چشمه می گیرد، در نتیجه با چشم پوشی از خدا و بریده شدن پیوندها، آدمی به پرخاش و حساسیت و آشفتگی و افسردگی خواهد رسید و از توهّم و از خیال هم رنج خواهد برد، تا چه رسد به اتفاقات و برخوردهایی که در دنیای خارج بر او رخ می دهد، واقعیتی که سرشار از تحول و درس و رنج است.

 با این حال در هنگام تزاحمِ رضا و سخط خدا و مردم چه کسی را به حساب بیاوریم؟ رضای خدایی را که چه با قدرتش و چه با وسعت سینه و فراغت قلبی تو، مردم را هم از تو راضی می کند و یا کفایت رنج مردم را می کند، یا رضای مردم را طلب می کنیم در حالی که قدرتی بر راضی ساختن خدا در میان نیست و بن بست تعارض و رها شدگی و تنهایی و واگذاری از جانب خدا را خواهد داشت .


ترجمه حدیث:

هركس به دنبال خشنودى خدا باشد هر چند با ناخشنودى مردم، خدا از كارهاى مردم او را كفايت مى ‏نمايد و هركس طالب خشنودى مردم باشد هرچند با ناخشنودى و غضب خدا، خداوند او را به مردم واگذار مى ‏نمايد.



[1] بحار، جلد 78، ص 126، حديث 8.

 

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: