استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

آیه های تلاوت شده- قسمت بیست ونهم

مؤلف: حجت‌الاسلام والمسلمین سید عبدالمجید فلسفیان

تاریخ ثبت: 18 / 02 / 1392

موضوع: تحقیق موضوعی آثار استاد

الْذيَن يَقْتُلُوَن الَّنبييّنَ بِغْيِر حَقّ(21)

افشاء سرّ ، در حکم  قتل عمداست

 

استاد در بحث از ضرورت تقیه به روایاتی استشهاد می کند که نشان می دهد اگر مؤمنی آنجا که باید تقیه کند ، تقیه نکرد و اسرار نهضت علوی را فاش کرد، عملش مصداق قتل عمد است. و بر این اساس، آیه شریفه را تفسیر می کنند و مصداق قتل انبیاء و اولیاء الهی را همین فاش کردن اسرار آنها می داند؛ چرا که مسبّب در قتل از عوامل اصلی شناخته شده و به عنوان قویتر بودن نقش او، قاتل خوانده می شود و آنجا که تنها سهمی داشته باشد شریک در قتل است آن هم بنوع قتل عمد. به این جهت ایشان می فرمایند:

در روايات زيادى اذاعه در حكم قتل عمد و يا شركت در قتل آمده؛ مثل: مرسله ‏ى يونس از امام صادق، «ما قَتَلُنا مَنْ اذاعَ حَديثَنا قَتْلَ خَطاءٍ وَلكِنْ‏ قَتَلَنا قَتْلَ عَمْدٍ». ص 495، ح 13.

و در صحيح محمد بن مسلم از امام باقر روايت مى‏ كند كه فرمود: «يُحْشَرُ الْعَبْدُ يِوْمَ الْقِيامَةِ وَ مانَدا دَماً فَيُدْفَعُ الَيْهِ شبْهُ الْمُحْجَمَةُ اوْ فَوْقَ ذلِكَ فَيُقالُ لَهُ هذا سَهْمُكَ مِنْ دَم فُلانٍ، فَيَقُولُ يا رَبِّ انَّكَ تَعْلَمُ انَّكَ قَبَضْتَنى وَ ما سَفَكْتُ دَماً فَيَقُولُ بلى وَ لكِنَّكَ سَمِعْتَ مِنْ فُلاٍن روايَة كَذا وَ كَذا فَرَوْيَتَها عَلَيِه فَثَقِلْتَ عَلَيْهِ حَتَّى صارَتْ الى فُلانِ الْجَبّارِ فَقَتَلهُ عَلَيْها وَ هذا سَهْمُكَ مِنْ دَمِهِ». [1]

در اين روايت تصوير مردى است كه هيچ قتل نكرده و به او خونى را به اندازه‏ ى خون حجامت و يا بيشتر مى ‏دهند و مى‏ گويند اين سهم تو از خون فلانى است و تو شريك خون او هستى. و آن مرد توضيح مى ‏دهد كه من از دنيا بيرون آمدم در حالى كه خونى نريخته بودم و مى‏ شنود كه درست است ولى تو روايتى از فلانى شنيدى و نقل كردى تا آنجا كه به آن ستمگر رسيد. و آن مرد را به خاطر آن روايت كشت و اين سهم خون توست.

در همين باب از اين قبيل روايات بسيار هست كه شركت در قتل انبيا در همين اذاعة و فاش كردن اسرار و باز كردن زبان بوده است. نه در كشتن آن‏ها و شمشير كشيدن به روى آن‏ها. «الْذيَن يَقْتُلُوَن الَّنبييّنَ بِغْيِر حَقّ».[2]

  از جمله  روایت ابی بصیر از امام صادق در ذیل همین آیه است که می فرماید: أَمَا وَ اللَّهِ مَا قَتَلُوهُمْ بِالسَّيْفِ وَ لَكِنْ أَذَاعُوا سِرَّهُمْ وَ أَفْشَوْا عَلَيْهِمْ فَقُتِلُوا [3] به خدا قسم آنها را با شمشیر نکشتند بل اسرار آنها را پخش کردند و به ضرر آنها افشا نمودند ودر نتجه کشته شدند.کردند  

 

 



[1]  - ص 495، ح 14.

[2]  -    درسهايى از انقلاب(تقيه)، ص: 78

[3]  -  عَنْهُ عَنْ عُثْمَانَ عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ‏ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍ‏ فَقَالَ أَمَا وَ اللَّهِ مَا قَتَلُوهُمْ بِالسَّيْفِ وَ لَكِنْ أَذَاعُوا سِرَّهُمْ وَ أَفْشَوْا عَلَيْهِمْ فَقُتِلُوا                 المحاسن، ج‏1، ص: 257

 

 

 

 

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی:   

1392/11/15 - 8:57:16
علی صفایی حائری

سلام
میشود گفت قتل هم فقط مختص قتل جسم نیست. بردن آبرو و یا حتی خدشه وارد کردن به آبروی کسی به نوعی قتل روح او حساب میشود.پس اگر کسی با افشای سخن یا واقعیت یا حتی خاطره ای از کسی نزد غیر آبروی او را مخدوش کند یا کاملا بریزد روح او را کشته است و به نوعی قاتل او محسوب میشود.
اعوذبالله من همزات الشیاطین