استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

آیه های تلاوت شده- قسمت بیست و هفتم

مؤلف: حجت‌الاسلام والمسلمین سید عبدالمجید فلسفیان

تاریخ ثبت: 01 / 02 / 1392

موضوع: تحقیق موضوعی آثار استاد

تُولِجُ الَّليْلَ فِى الْنَّهار وَ تُولِجُ الْنَّهار فِى اللَّيل وَتُخْرجُ الْحَىِّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحىِّ»، «1» يُحْيى وَ يُميتُ وَ يُميتُ وَ يُحْيى(27)

می توان از هیچ به همه چیزرسید!!

استاد در نامه ای که به دخترش در بدو بلوغ او می نوسید در بحث تمامیت عمل ،از خودش و پدرش خاطره ای را نقل نموده و از دخترش می خواهد که در این خاطره ی سخت گیری پدر بزرگ و کارهای بزرگ پدرش که دور از چشم پدر بزرگ انجام می داده تأمل کند ؛ پيشنهاد مى ‏كنم كه در اين خاطره بيش‏تر تأمّل كنى و هيچ كس و هيچ چيز را مانع موفقيت خودت ندانى و در هر شرايط، به دست‏هاى خودت سفارش كنى و به همّت خودت دل ببندى و به عنايت خدا اميدوار باشى؛ كه مى‏ توان از ترس، به قدرت و امن و از فقر، به غنا و ثروت و از تنهايى، به جمعيّت و از هيچ، به همه چيز رسيد؛ كه او روز را از دل شب و شب را بر سر روز مى ‏گذارد و از ضعف، قدرت و از قدرت، ضعف و ناتوانى را بيرون مى‏ آورد: «تُولِجُ الَّليْلَ فِى الْنَّهار وَ تُولِجُ الْنَّهار فِى اللَّيل وَتُخْرجُ الْحَىِّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحىِّ»، «1» يُحْيى وَ يُميتُ وَ يُميتُ وَ يُحْيى ...[1]

و در تفسیر سوره فیل در بحث از « ماهيت و كيفيت جلوه ‏هاى حق» می فرماید:پديده ‏هاى اين جهان، در وجود و در روابط و در تحول و در رفت و آمد و اختلافشان، آيت هستند و نشانى حق را با خود دارند همان‏طور كه در كيفيت و چگونگى وجود به اجل و مراحل و مقصد خويش اشارت دارند و قيامت را شاهد هستند. «1»

كارهاى خدا كه تجلى اسماء و مظهر صفات حق است، در ماهيت و در كيفيت، در چيستى و چگونگى، نشانه ‏هاى گوناگون و شهادت‏هاى متفاوتى دارد.

در آيه ‏هاى قرآن، گاهى به ماهيت افعال و گاهى به كيفيت افعال اشارت مى‏ كند.

در سوره ‏ى لقمان آيه‏ ى 29 تا 31، به تدبير و تسخير خبير حق على‏ كبير، اشارت دارد: «الَمْ تَرَ انَّ اللَّهَ يُولِجُ اللّيلَ فِى النَّهارِ وَ يُولجُ النّهارَ فِى اللّيْلِ وَ سَخَّرَ الشّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرى‏ الى‏ اجَلٍ مُسَمًّى وَ انّ اللَّهَ بما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ.

ذلِكَ بِانَّ اللَّه هُوَ الْحَقُّ وَ انَّ ما يَدْعوُنَ مِنْ دوُنِهِ الْباطِلُ وَ انّ اللَّه هُوَ العَلىُّ الكبيرُ.

الَمْ تَرَ انّ الفُلكَ تَجرى‏ فِى البَحْرِ بِنِعْمَةِ اللَّهِ لِيُريَكُمْ مِنْ آياتِهِ انَّ فِى ذلِكَ لَاياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ».

در اين آيه ‏ها از آبستن شدن شب و روز به يكديگر و از رفت و آمد ماه و خورشيد و تسخير آنها و از اجل و مدت آنها، به آگاهى و ثبات و استوارى و علو و احاطه و كبرياء و عظمت خدا، دلالت مى ‏آورد و براى فهم اين دلالت بر دو عنصر صبر و شكر بسيار تأكيد مى‏ نمايد. آگاهى او از آنچه مى‏ كنيم و محدوديت و محكوميت آنچه جز او مى‏ خوانيم و مى‏ خواهيم و علو و كبرياى حق، همه از همين تدبير شب و روز و تسخير ماه و خورشيد آشكار است. جريان ماه و خورشيد همچون جريان كشتى در دريا به ارائه‏ ى نشانه ‏هاى خدا برخاسته به شرط آن‏كه از صبر زياد در برابر تحول‏ها و از شكر زياد در كنار نعمت‏ها، برخوردار باشيم.[2]

استاد با تلاوت این آیه ها می خواهد بفرماید:آنچه به آدمی این توان را می دهد که از هیچ همه چیز بسازد توجه به عنایت خداوندی است که این همه از او نشانه می بینیم که از دل ظلمت روشنایی را بیرون می آورد و شب و روز را خلق می کند و از ماده و خاک مرده و بی جان زنده ها را بیرون می کشد و با دگرگونی تلقی آدم ها از خودشان آنها را دو باره متولد نموده و زنده می گرداند.

لکن شرط بهر مندی انسان از این آیه ها را با توجه به آیه سوره لقمان دو بال صبر و شکر می داند که صبر زیاد و شکر بسیار ما را با تکیه بر عنایت حق به همه چیز می رساند. یعنی خدایی که این چنین کارهای بزرگی می کند چگونه به تو که به او روی آورده و بر او تکیه داده ای عنایت و توجهی نداشته باشد.



[1]   - نامه های بلوغ ,ص:175

[2]  - تطهير با جارى قرآن(2)، ص: 454

 

 

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: