استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

آیه های تلاوت شده- قسمت نوزدهم

مؤلف: حجت‌الاسلام والمسلمین سید عبدالمجید فلسفیان

تاریخ ثبت: 18 / 11 / 1391

موضوع: تحقیق موضوعی آثار استاد

اساس کار در این نوشته گفتگو از آیاتی است که مرحوم استاد صفایی در گستره نوشته های خود به غیر از نوشته های تفسیری - مانند تطهیرها- آنان را تلاوت کرده است. توضیحات بیشتر را در اینجا ببینید

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى‏ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَريبٌ (214سوره بقره)

 تنها تولد کافی نیست باید تولید کرد تا بهشتی شد

 

 در این آیه آمده  خيال مى‏كنيد به بهشت راه مى‏يابيد پيش از آن‏كه گرفتارى‏ها و رنج‏هايى كه به پيشينيان رسيد به شما برسد؟ آنها كه رنج‏ها و سختى‏ها به ايشان چسبيدند و تكانشان دادند و زير و رو شدند تا آن‏جا كه پس از سختى‏ها در مقام طلب برآمدند و پرسيدند: «مَتى‏ نَصْرُ اللَّه».

از اين آيه بر مى‏آيد كه پس از تحمل سختى و طلب نصر، باز هم نصر خدا نمى‏رسد، كه تازه نزديك مى‏شود؛ «الْا انَّ نَصْرَ اللَّهِ قَريبٌ». «5»

 اينها پس‏ از اين همه رنج و سختى و لرزيدن و زير و رو شدن، تازه به نصر نزديك شده بودند، كه نصر واصل و وصال نصر گامى ديگر مى‏خواست. تحمل كافى نبود، طلب كافى نبود، اقدام هم مى‏خواست.

آنها كه آگاهيشان به حركت و حركتشان به درگيرى و درگيريشان به رنج‏ها انجاميده بايد اقدامى بكنند؛ كه بايد همدست‏هايى تهيه كنند و آنها را بكارند تا زياد شوند و سپس جمعشان كنند و از جمعشان بهره بگيرند.

تنها تولد كافى نيست. تولد از شكم عادت‏ها و سنت‏ها، تولد از بطن ضلال و كفر، بايد با توليد و تكثير تو همراه باشد، وگرنه اين تولد نتيجه‏اش مى‏شود آه و ناله و درد و رنج، در حالى كه بايد اين همه به اقدامى منجر شود و توليدى شكل بگيرد. و اين مولودها بايد در جايگاه‏ها و پست‏ها نفوذ كنند و دشمن را از داخل منهدم سازند و آن‏گاه در جلويش بايستند و نابودش كنند. و اين‏جاست كه همه چيز به ياريشان خواهد شتافت، حتى تكذيب دشمن و لجاجت او به اينها كمك خواهد كرد، كه نوح مى‏گفت: «رَبِّ انصُرْنى‏ بِما كَذَّبُونِ»؛ خداى من! مرا با همان كه تكذيبم مى‏كنند، با همان ياريم كن. نمى‏گويد مرا در آنچه كه تكذيب كردند يارى كن، كه مى‏گويد: «فانصرنى بما»، نمى‏گويد: فَانْصُرنى‏ فيما. نصر خدا حتى با تكذيب و لجاجت دشمن به تو مى‏رسد، كه عدو شود سبب خير ...[1]



[1]                                        1 – تطهیر با جارى قرآن(2)، ص: 197

 

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: