استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

چگونه با عمل خود دیگران را هدایت کنیم؟

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 29 / 12 / 1396

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: خط انتقال معارف، ص۹۷.

یکی دیگر از اقسام انتقال، انتقال با فعل است؛ من با نمازم با روزه‌ام با احسانم می‌توانم به دیگران بگویم شما هم احسان کنید!

برای اینکه نگویند که او احمق است که دارد هستی‌اش را بر باد می‌دهد، باید این احسان توجیه و تبیین شده باشد؛ یعنی فعل، بعد از تبیین و تبین و مشخص شدن مبانی‌اش، کارگشاست وگرنه اگر تبیین شکل نگرفته باشد، اگر مباحث توجیه نشده باشند، اگر زمینه‌ها مشخص نشده باشد، این فعل توجیهی ندارد، حمل بر حماقت و بی‌سر و سامانی می‌شود.

فعل و عمل در زمینه‌ای که مبانی تبیین و توجیه شده باشند قابل طرح‌اند و آن موقع است که این فعل می‌تواند در طلب و استقامت و سبقت و...

شخص تأثیر گذار باشد.

این فعل می‌تواند در شخص طلب و اعتماد را ایجاد کند. ببینند که دروغ‌ نمی‌گویید.

به کسی که هستی‌اش را مایه گذاشته، می‌شود تکیه کرد. عمل می‌تواند نمونه باشد؛ که حجت است، که این کار شدنی است، چون فلانی هم همان کار را کرد. او هم از هستی‌اش گذشت. او هم مایه گذاشت. او هم سوخت. او هم جان داد، پا داد، دست داد، هستی‌اش را داد؛ یعنی عمل، هم در حوزه طلب و اندیشه‌ و هم در حوزه اعتماد و امین بودن و هم در حوزه حرکت‌ و هم در حوزه استقامت و صبر و هم در حوزه شتاب و سبقت‌، کارگشاست؛ که این گونه می‌توان دوید.

عمل بر ما حجت است؛ یعنی بعد از تبیین همه این مسائل، می‌شود این‌گونه زندگی کرد. می‌شود از خیلی از چیزها گذشت. می‌شود به آنچه که جاهلان را به وحشت می‌اندازد انس گرفت: «أَنِسُوا بِمَا اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجَاهِلُونَ». این است که به عمل دعوت کرده‌اند؛ «کونوا دعاة الناس بغیر ألسنتکم».

ممکن است بگویند که اینها نمی‌فهمند... ولی وقتی عمل تبیین شده باشد و بعد از مشخص شدن مبانی، اگر کاری بکنی آن موقع آن کار را می‌توانند بپذیرند.

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: