استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

به کجا رفتن؛ مسئله این است!

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 25 / 09 / 1396

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: فوز سالك، ص۲۴، ۲۵.

انسان نمی‌تواند آرام بگیرد. حتی راکدترین آدم‌ها طالب چیزی هستند که امروزه ندارند. آدمی هیچ وقت در آن چه دارد خلاصه نمی‌شود. این خصوصیت اوست که به بیرون از خودش، بیرون از حالش و جدای از امروزش فکر می‌کند.

نقل می‌کنند که خشایار شاه هنگامی حملات بزرگ خود را شروع کرد که زن‌هایش از بهترین زن‌ها بودند و حرم‌سرایش از بهترین حرم‌سراها بود. انبارهایش پر و امکاناتش سرشار بود و هیچ دلیل و انگیزه‌ای از انگیزه‌های اقتصادی یا عادی و... را نداشت، ولی باز حرکت خود را شروع کرد؛ که قدرت عاملی برای حرکت او بود.

قدرت‌طلبی‌، نیرویی است که انسان را به سمت خود می‌کشاند و سلوک او را توجیه می‌کند، رفتار او را معنا می‌کند.

پس در این بحثی نیست که انسان، سالک و در حال حرکت است.

بحث در این است که به سمت چه چیزی حرکت می‌کند؟ «فَأَینَ تَذْهَبُونَ‌[1]»؛ کجا می‌رود؟ به چه روی می‌آورد؟ می‌خواهد با چه چیزی پیوند بخورد؟ و حتی اگر خودش را خرج می‌کند، می‌خواهد آخرین خطّ وجود او چه چیزی را امضاء کند؟ با آن امضایی که می‌کند، می‌خواهد چه چیزی را تثبیت کند و به دست بیاورد؟ اگر خودش را می‌دهد، چه چیزی را به دست می‌آورد؟

 

 

 



[1] تكوير، 26 .

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: