استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

مفهوم اخبات‏

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 16 / 11 / 1395

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: اخبات، ص۴۷-۴۹.

در لغت به زمين فراخ و پست، خَبْت‏ مى‏‌گويند. خبت به معناى‏ «الْمُطْمَئِنُّ مِنَ الْارْضِ» هم آمده است؛ يعنى زمين آرام و مطمئن.

«أَخْبَتَ» با «الى» و «لام» متعدى مى‌‏شود و در قرآن با هر دو آمده است:

«الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا الى‏ رَبِّهِمْ اولئِكَ اصْحابُ‏ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ»[۱]، وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُم».[۲]

«أَخْبَتَ» با «الى» معناى تواضع و خشوع و هبوط وذلت را دارد. و با «لام» معناى لينت و نرمش و پذيرش را دارد.

وقتى مى‏‌گوييم: «أَخْبَتَ الى‏ رَبِّهِم» منظور آن تواضع و پستى و ذلتى است كه تو در برابر حق پيدا مى‌‏كنى. اگر اين معنا از ذلت تحقق پيدا كند، طبيعتاً زمينه براى ريزش فضل حق و بارور كردن عنايات او زياد خواهد شد.

در روايات آمده است كه خداوند به موسى خطاب كرد: «يا موسى! مى‏‌دانى من چرا تو را به عنوان كليم خود انتخاب كرده‌‏ام؟ چون در چهره‌‏ها جستجو كردم و چهره‌‏اى آرام‌‏تر و نرم‌‏تر و ذليل‌‏تر از چهره تو نيافتم. اين بود كه تو را انتخاب كردم.»[۳]

 

 

 



[۱] هود، ۲۳.

[۲]حج، ۵۴.

[۳]علل الشرائع، ج۱، باب۵۰، ص۵۶و۵۷.

 

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: