استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

قدرت روحی9(عوامل قدرت8:هماهنگی با نظام)

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 11 / 08 / 1394

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: حرکت، ص 174 تا176.

 اگر انسان روى مرز و «هماهنگ با نظام» باشد، نيرومند است و همين هماهنگى عامل قدرت اوست. اگر آدمى راهى را كه مى ‏رود درست است و اقدامى كه مى ‏كند صحيح، ديگر ترسى از اينكه چه اتفاقى مى ‏افتد، به خود راه نمى ‏دهد. كسى كه روى خط مرز است، ماندن او غلط است و بايد حركت كند و همين ضرورت به او قدرت مى ‏دهد.

هنگامى كه كاروان نينوا به سمت مرگ مى ‏آمد، ابا عبداللَّه در يكى از شب‏ها بيدار شدند و به على اكبر (ع) گفتند: «در خواب ديدم كه كسى مى ‏گويد: اين كاروان مى ‏رود و مرگ به دنبال آن است.» على اكبر (ع) گفت: «پدر مگر ما بر حقنيستيم؟» حضرت فرمود: «بلى»، پسر گفت: «اذَنْ لا نُبَالِى».[1]

على‏اكبر (ع) همين كه مى ‏فهمد روى مرز و بر حق است، وحشتى ندارد.

على (ع) مى ‏گويد:

«مَا ابَالِى وَقَعْتُ عَلَى الْمَوْتِ اوْ وَقَعَ الْمَوتُ عَلىَّ»[2]؛ من از مرگ ترسى ندارم؛ چه مرگ مرا بگيرد، يا من مرگ را.

كسى كه حساب خويش را كرده، تا خط آخر را هم خوانده، راه را هم شناخته و حتميّت مرگ را هم احساس كرده، مرگ را انتخاب مى ‏كند.

هنگامى كه تو روى مرز هستى، ديگر وحشت از چيست؟ به قول راننده ‏ها، جاده مال توست، توقف براى چيست؟

تقوى؛ يعنى اطاعت و روى مرز راه رفتن و همين تقوى به تو نيرو مى ‏دهد و تو را از بن ‏بست‏ها بيرون مى ‏آورد: «مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجَاً».[3]

بارها گفته‏ ام: آن هنگام كه تو هماهنگ با نظام نيستى، دو ميليارد همراه هم كه داشته باشى، وحشت داشته باش و آن هنگام كه در مسيرى و هماهنگ با نظام، يك نفر و تنها هم كه هستى، مطمئن باش.

وقتى فرياد رسول اللَّه (ص) در كنار كعبه بلند شد و صداى ضعيف او پرده ‏هاى كعبه را لرزاند، هر كس آن جمع را مى ‏ديد، باور نمى ‏كرد كه ادامه پيدا كنند و وقتى هم كه فرياد قدرت‏ها در تخت جمشيد بلند شد، كسى كه آن صدا را مى ‏شنيد، باور نمى ‏كرد كه اين جشن دو هزار و پانصد ساله، به نابودى و انهدام بينجامد.

اين طبيعى است كه يك خروار گندم، وقتى بيرون از نظام و بر روى زمين مانده است، خوراك كلاغ‏ها و سوسك‏هاست و زياد نمى ‏شود، ولى يك دانه گندم كه هماهنگ با نظام در خاك افتاده و در مسير شكل گرفته، سنبله و صدها دانه مى ‏شود. كسانى كه روى مرز حركت مى‏ كنند و هماهنگ با نظام‏ها و سنت‏ها هستند، اگر چه هم كم باشند، زياد مى ‏شوند و آنها كه بيرون از مرزند زيادشان هم به نابودى مى ‏انجامد.



[1] بحار الانوار، ج 44، ص 367.

[2] همان، ج 42، ص 233.

[3] طلاق، 2.

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی:   

1394/8/11 - 18:3:16
علی پور

روی مرز راه رفتن......
واین معنای توکل است