استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

شرح کتاب صراط (25)

مؤلف: حجت‌الاسلام والمسلمین امیر غنوی

تاریخ ثبت: 07 / 07 / 1394

موضوع: آثار شاگردان استاد

رابطه كفايت و هدايت

از كفايت خدا مي ­گويد و اين­كه ديگران ما را پُر نمي ­كنند. وقتي هدايت قرآن مي­ آيد چرا ما دست برمي ­داريم، احساس مي­ كنيم يك جاهاي ديگري يك چيزهاي ديگري هست؟

اگر دقّت كنيم كه خدا بنده را كفايت مي ­كند ديگر از خدا دست نمي­ شوييم. دنبال چيزي راه مي ­افتيم آن ­طرف مي­ رويم، ولي وقتي توجّه كنيم اين­ طرف همه چيز هست. ‌كسي كه او را دارد چيزي از دست نمي­ دهد و كساني كه جاي ديگري مي ­روند چيزي دست­شان را نمي ­گيرد. اين مطلب با اين بيان كاملاً با بحث قبلي مرتبط مي ­شود. يعني حالا كه قرآن از كفايت خدا حرف مي­ زند كاملاً ‌به بحث هدايت قرآن مربوط است. علت اين­كه انسان دست از هدايت قرآن برمي ­دارد چيست؟ كفايت خدا را نمي ­فهمد.

واسطه‌ها

بعد هم خداوند توضيح مي­ دهد ‌فكر نكنيد آن­هايي­ كه سراغ معبودهاي ديگر رفتند، خدا را نشناختند! نه، شناختند منتهي خدا را كافي ندانسته­ اند و نياز به يك واسطه­ هايي دارند.‌ مي ­گويند خُب واقعيت­ هايي مثل پول هست كه بايستي واسطه باشه، فلان ­كس واسطه باشد، ‌يعني به اين واقعيت رسيده ­ايم كه خدا به تنهايي كافي نيست و نياز به يك واسطه ­هايي و خداچه­‌هايي هست! جوابي كه قرآن مي ­دهد ‌اين است كه بهترين واسطه ­ها‌ واسطه­ هايي هستند كه او بسازد، واسطه را او تعيين مي­ كند و او فراهم مي­ كند ولي شفيع به اين معنا كه ما بياييم به جاي آن­که به درگاه او روي ­آوريم از ابزار و وسيله­ ها چيزهايي بخواهيم كه بايد از خدا بخواهيم، اين دو از ديد او پذيرفته نيست. شفاعت براي ديگران نيست فقط براي خداست. به هر كس كه بخواهد مي­ دهد. هر كس او بخواهد شفيع مي­ شود، نه اين­که ما كم بياوريم و اسباب ظاهري را به عنوان شفيع او قرار دهيم و پول و پدرم و امكانات و ... جاي خالي او را پُر كند.

اصل شفاعت

ما اصل شفاعت را قبول داريم، اصل شفاعت را به اين قبول داريم كه بزرگاني، به خاطر حقايقي       - حتّي ممكن است نماز آدم باشد -  اين بزرگان‌ بتوانند بيايند در كنار لياقت من - كه إن­شاءالله داشته باشم-  بخواهند که خداوند از گناهي كه من داشته­ ام بگذرد. اين را به عنوان شفاعت حقيقي قبول دارم، واسطه­ هايي  كه حكمت خدا اقتضا داشته و گذاشته است قبول داريم. رسول و امام و قرآن را به عنوان وسيله قبول داريم و اگر گاهي از اوقات ما كم مي­ آوريم و به آن­چه او خواسته تن نمي ­دهيم و در اين مسير به چيزهاي ديگري رو مي ­آوريم به اين خاطر است که احساس مي‌كنيم اگر اين­ها نباشند نمي ­شود.

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: