استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

قدرت روحی.2(عامل ضعف)

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 28 / 06 / 1394

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: حرکت، 157 تا 159.

عامل ضعف‏

 آدمى مهم‏‌ترين دانش ها و بينش ‏ها را هم كه داشته باشد، بايد مسلط باشد.

بايد متمركز باشد تا بتواند از آنچه دارد استفاده كند. كسانى كه اين «تسلّط» و اين «تعادل» را ندارند، نمى ‏توانند حتى از دارايى ‏هايشان استفاده كنند.

در درگيرى يهود مدينه با مسلمانان، وقتى آنها خيال مى‏ كردند قلعه‏ هاى مستحكمشان مانع مسلمانان است و مسلمانان هم باور نمى ‏كردند آنها از اين قلعه ‏ها پايين بيايند، خداوند از جايى شروع مى‏ كند كه مسلمانان حساب نمى‏ كنند. اين قرآن است كه مى ‏گويد: «هُوَ الَّذى اخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ اهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِاوَّلِ الْحَشْرِ»؛ خداوند آنها را بيرون كرد.

«مَا ظَنَنْتُمْ انْ يَخْرُجُوا»؛ گمانتان اين نبود كه آنها بيرون بروند.

«وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ»؛ خودشان هم گمان مى ‏كردند كه اين قلعه ‏ها جلوگير خداوند است.

«فَأتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا»؛ خدا از جايى شروع كرد و از جايى سراغ آنها آمد كه گمانش را هم نمى‏ كردند.

ترس‏ ها بر اينها مستولى شد: «وَ قَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ»؛ خدا دل‏هاى آنها را با ترس بمباران كرد.

بيرون آمدند و خودشان با دست خودشان درهاى قلعه را شكستند: «يُخرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِايْدِيهِمْ وَ ايْدِى الْمُؤْمِنينَ».[1] آنها نه تنها از آنچه داشتند بهره نبردند كه با دست خود، بهره‏ هاى خود را هم سوزاندند.

اين‏ ترس‏، نتيجه ضعف است و ضعف هم، نتيجه‏ شرك‏ و پراكندگى.

در سوره آل عمران آمده است: «يَا ايُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا انْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى‏ اعْقَابِكُمْ»؛ اگر از كافران اطاعت كنيد، آنها شما را به گذشته برمى‏ گردانند. پيشرو نخواهيد بود و مرتجع مى ‏شويد. آنها شما را به چيزى دعوت مى‏ كنند كه از آنها فراتر رفته ‏ايد.

«فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ»؛ در نتيجه مجبوريد برگرديد. عقب‏گرد مى ‏كنيد و برمى ‏گرديد و اين بازگشت، بازگشتى زيان بار است.

پس چه كنيم؟ «بَلِ اللَّهُ مَوْليكُمْ»؛ بر او تكيه كنيد. «اللَّه» تكيه ‏گاه شماست و سرپرست شماست.

«وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ»؛ او بهترين يارى دهندگان است. چگونه و از چه راهى يارى مى‏ كند؟ «سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ»؛ در دل‏هاى آنها ترس مى ‏افكند. چگونه مى ‏ترسند؟ «بِمَا أَشْرَكُوا».[2]

نتيجه شرك و پراكنده شدن، ضعف‏ است و نتيجه ضعف هم، ترس و جزع و شتاب و بحران.

يك رودخانه را وقتى در ده‏ها نهر پراكنده كنى، تضعيف مى ‏شود. طعمه‏

ريگزارها مى ‏شود و جز نمى از آن باقى نخواهد ماند، ولى وقتى قطره ‏ها به هم مرتبط شوند، زياد مى ‏شوند و درياها را تشكيل مى ‏دهند



[1] حشر، 2.

[2] آل عمران 151- 149.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: