استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

پاداش کوتاهی

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 06 / 05 / 1393

موضوع: اقتباس از آثار استاد

منبع: روزهاى فاطمه(س)، ص: 14

ما در اين آيه مى ‏شنويم: «انَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ المُحْسِنِينَ»؛[1] يعنى رحمت خدا به كسانى كه در مرحله‏ ى احسان هستند نزديك است. نزديكى با وصال، تفاوت دارد. و اين را هم مى ‏دانيم كه‏ محسن‏، از متقى‏ بالاتر است؛ چون تقوا به اضافه‏ ى صبر مى‏ شود احسان.[2] چون احسان، خوب خوبى كردن است، با زيبايى كار خوب را به سامان رساندن است. و تو مى ‏بينى كه اين مرحله، پس از گذشت از اسلام و ايمان و تقوا و احسان، تازه به رحمت نزديك مى ‏شود. پس اين‏ها، اين خوب‏هاى خوب، اين‏ها كه خود رحمت واسع حق هستند، اين‏ها كه جلوه ‏ى محبت او هستند، اين‏ها كه بر تمامى هستى باريده‏ اند، اين‏ها چه كرده‏ اند و چگونه پرواز كرده ‏اند؟

مرحوم صدوق در علل الشرايع آورده: خداوند به موسى مى ‏فرمايد: «يا موسى! مى ‏دانى چرا تو را به مقام كليم اللهى رساندم؟ چون در ميان دل‏ها و صورت‏ها، دلى از دل تو خاشع‏تر و صورتى از تو متواضع‏ تر، نيافتم».[3]

پس آن‏هايى انتخاب مى ‏شوند كه با تمامى عصمت و با تمامى خوبى‏ ها، به اخبات رسيده باشند و دل خاشع و چهره‏ ى متواضع داشته باشند. مخبتين‏ بالاتر از محسنين‏ هستند. مخبت همچون زمين فرو افتاده، سرشار مى ‏شود و سيراب مى ‏گردد. غرورها، محدوديت مى‏ آورد و محدوديت، محروميت مى ‏سازد. انكسار و اخبات مرحله‏ ى وصال و لقاء است. و همين است كه گناه رنج‏ آور، از خوبى غرور آفرين، بهتر است.[4] تو هنگامى كه ذلت و شكست گناه را بر صورت كودك خودت مى ‏بينى، ديگر بر او فرياد نمى ‏كشى، گرچه چينى قيمتى را شكسته باشد؛ كه از او دلجويى مى ‏كنى و بر او م ى‏بخشى؛ كه امام سجاد (ع) در وداع ماه رمضان‏ مى ‏فرمايد:

«اللّهُمَّ اجُرْنا عَلى ما اصابَنا مِنَ التَّفْريطِ».[5]

خداوندا! ما را بر آنچه كوتاهى كرده‏ ايم، پاداش و اجر بده. پاداش بر تفريط ها و كوتاهى ‏ها، در همين فضاى انكسار و اخبات معنى مى ‏دهد؛ چون تو سرزنش مى ‏كنى تا متوجه شود و بيدار شود و باز گردد، پس آنجا كه بيدار شده و خودش را محكوم كرده، ديگر حتى سرزنش و توبيخ، ضرورتى و شايد حكمتى نداشته باشد. و از حكيم كريم، و حليم رحيم، دور است كه اين گونه شكسته را بكوبد و سوخته را بسوزاند. كه عنايت او جابر شكسته‏ هاست و او جبار است و جبران مى‏ كند، همانطور كه جبروت دارد و حريم و حرمت نگه مى ‏دارد و حتى سوختن و عذاب او، مسبوق به رحمت است و از عشق و محبت او الهام مى ‏گيرد: «يَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ».[6]

براى او كه واسع است و كريم است و حميد است، مَنْعى‏ و اخْذى‏، به خاطر ضعف و بخل و فقر نيست؛ كه بخشش، چيزى را از مُلك او بيرون نمى ‏برد. و با دادن، چيزى از او كاسته نمى ‏شود: «وَ لَا تَزِيدُهُ كَثْرَةُ العَطاءِ الَّاجُوْدَاًوَكَرَمَاً».[7] پس اگر مى ‏ستاند و اگر سخت مى‏ گيرد، به خاطر محدوديت‏ها و ديوارها و ضعف‏هاى ماست كه با داشتنT مغرور مى ‏شويم و از دوست مى ‏بريم و غافل مى ‏گرديم.

پس اگر با تمامى عبادت ثقلين و با تمامى خوبى‏ هاى جنّ و انس، مغرور نشديم و بر عمل خويش تكيه نكرديم و طلبكار حق نگشتيم و انتظار و توقع، بالا نياورديم، از فتنه رهيده‏ ايم و در امتحان موفق شده‏ ايم. همانطور كه اگر با تمامى گناهان جن و انس مأيوس نشديم و به قنوط راه نداديم و انتظار فضل و احسان او را داشتيم، باز هم از فتنه رهيده‏ ايم و از مكر شيطان رهايى گرفته ‏ايم.[8]

 



[1] ( 2)- اعراف، 56

[2] ( 1)- « مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِر فَانَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ اجْرَالمُحْسِنِينْ».\ يوسف، 90

[3] ( 2)- علل الشرايع، صدوق، ج 1، ص 57

[4] ( 3)- سيئة تسوئك خير من حسنة تسرك. بحار، ج 75، ص 67

[5] ( 1)- صحيفه سجاديه، دعاى 45، دعاى وداع ماه رمضان

[6] ( 2)- مفاتيح الجنان، دعاى جوشن كبير

[7] ( 3)- مفاتيح الجنان، دعاى ابوحمزه

[8] ( 1)- كافى، ج 2، ص 67، ح 1

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: