استاد علی صفایی حائری عین صاد
 
پایگاه مؤسسه فرهنگی هنری لیلة القدر

شب قدر، مثل اسم اعظم، حد روحى ماست.

مؤلف: استاد علی صفایی حائری

تاریخ ثبت: 06 / 05 / 1392

موضوع: اقتباس از آثار استاد

 امشب شب قدر است و قدر يك حد روحى است. زمان ندارد، كه تقدير حق در زمان و مكان نيست. شب قدر، مثل اسم اعظم، حد روحى ماست. مرحله‏اى از معرفت ماست. و درك شب قدر هم، به همين معناست. شب قدر براى اين است كه ما فرصتى براى جمع بندى از خود و كارهاى خود داشته باشيم. محاسبه و حسابرسى داشته باشيم، كه آيا از خاك و چوب كمتريم؟ بگذار «يا لَيْتَنى كُنْتُ تُراباً» را همين امروز بگوييم، نه روزى كه ديگر حاصلى نداريم. يك دانه گندم را وقتى به دل خاك مى‏دهند، هفتاد برابر برمى‏گرداند. پس حاصل من كو؟ شكوفه‏هاى من كو؟ جز كينه‏هاى متراكم، جز نفرت‏ها، جز حسادت‏ها و جز توقع‏ها چيزى در دل من سبز نشده است.1

در شب قدر، بايد انسان در خود توسعه‏اى به وجود آورد و محدود فكر نكند كه نان و آب و ... نداريم. بايد به نيروهاى باطنى خود فكر كند  .آنها را بررسى كند و ببيند كه با آنها چه كرده؟ با ذهنى كه خدا به او داده، با قلبى كه داده، چه كرده؟ با تخيّل و توهّم و تفكّر و تعقّل خود، چه كرده؟ با اينها چگونه برخورد كرده است؟ همه مراتب شهودى و اشراقى كسانى كه كار كرده‏اند و به شهودى رسيده‏اند، از همين عنصر تخيّلشان بوده است. با اين نيرو و دريچه‏اى كه ما را به وحىِ آسمان‏ها و به شهود اين طرف و آن طرف دنيا نائل مى‏كند، چه كرده‏ايم؟2

در شب قدر، در حالى كه انسان خودش را مى‏بيند كه منكسر، ذليل، مسكين، مستكين، مستجير و منيب است، با همه اين حالت‏ها، باز طالب فضل حق و منتظر عنايت اوست. در اين شب، بايد براى كار خود برنامه‏ريزى كند، دستى بلند كند تا شايد عنايت حق دستگير باشد، كه رحمت حق وسعت دارد، اما بايد حجاب‏ها را برداشت تا قرب حق واصل شود. تا اين حجاب باشد، قرب كفايت نمى‏كند.3

.......................................

1- (اخبات، ص:95 )

2- (اخبات، ص:108)

3- (اخبات، ص:114)

 

هم اکنون مطلبی ارائه نشده.

برای استفاده بهتر و راحت تر از سیستم نظردهی لطفا وارد سیستم شده یا از طریق این فرم ثبت نام کنید.

نام*:    ایمیل*:  
نظر*:
  کد امنیتی: